Η ομιλία απευθύνεται σε εσένα…
Που προσπαθείς κάθε μέρα να μεγαλώσεις ένα παιδί μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο οθόνες και αποστάσεις….
Που αναρωτιέσαι αν περνάει πολύ χρόνο στο κινητό και τι βλέπει….
Που ένιωσες ενοχές επειδή κάποια στιγμή κουράστηκες και έδωσες άλλη μια ώρα στην οθόνη…
Που φοβάσαι μήπως χάνεται η επικοινωνία μέσα σε μια οθόνη…
Που παλεύεις να βάλεις όρια, ενώ κανείς δεν σου έμαθε πως…
Που παλεύεις σιωπηλά…που ανησυχείς για το μέλλον του…που θέλεις να το βλέπεις χαρούμενο και ασφαλές….
Έρχεται λοιπόν να μας θυμίσει πως, όσο δυνατή κι αν γίνει μια οθόνη…δεν θα γίνει ποτέ πιο δυνατή από ένα βλέμμα…μια αγκαλιά…μια κουβέντα…μια παρουσία.
Μαμά…
Μπαμπά…
Γιαγιά….
Παππού…
Όπως κι αν σε φωνάζει ένα παιδί, να θυμάσαι κάτι:
Σε χρειάζεται….
